ნესტის მწვანე კედელს ნეკერჩხალი ეკვრის,
აქვე მრავალძარღვამ მაჯა შეიხორცა,
ქალი ოთახიდან - როგორც ღვინის ქვევრი
ფოთოლცვენა-მზერით თვალს მაყოლებს როცა -

ჩვეულებრივ წვიმს და... ღვივის ელვისფერი
(დალის ნ ა რ კ ო ტ ი კ ი იცოდეთ, რომ მე ვარ!)
ქალი ოთახიდან - როგორც დუნე ფსკერი
თვალს სცილდება! მერე?! მერე ისევ წერა -

ქაოსურად ქრის და ძენძავს ფერად ფურცლებს
გარიყული სუნთქვა წარმოსახვად მოვა,
ქალი ოთახიდან უჩემობას უძლებს
ს უ რ ე ა ლ ი ზ მ ი ა ნუთუ მარტოობა?!...