ქალაუ! მთაზე ჩამოწვა ნისლი,
შენ მაინც მთისკენ მიგიწევს გული.
ძარღვებში გიდუღს ქართული სისხლი,
მთის სიყვარულით ხარ გათანგული.
თავისუფლების კვლავ გკლავს წყურვილი,
პოეტის ხვედრი გერგო ოდითგან.
აჰა, მიიღე ლექსი გულთბილი,
ვაჟას ლექსებზე გაზრდილ მოყმისგან.