საიდან მოაქვს დილის მხედარს ამდენი ცრემლი?!
ეს მასხარებიც დაღლილ ქალაქს ვეღარ ართობენ
და თუ მთელი დღე გულისფეთქვა მესმოდა ჩემი,
უკუნ ღამეში მთვარის ფეთქვა მესმის მარტოდენ...

საფლავებს ახლა შთაგონების წუთები ფარავს,
წიწამურისკენ სავალი გზაც ერთადერთია,
ასეთი სევდით პოეტები ტოვებენ ქალაქს,
ასე ლამაზად რაინდები ზეცას ერთვიან...