დრო, სიკვდილ-სიცოცხლე, სამყაროს მართავს,
მათი შიში კი, არ უნდა გვქონდეს,
დროის დაკარგვა სიცოხლედა ღირს,
და თუ შეშინდი მყის გიმორჩილებს.

მუდმივ ბრძოლაში ქმედება სჯამბნის,
უსაქმურობას და ძილს უსაზღვროს,
უმოქმედებამ თუ არ გაგტანჯა,
მაშ მოძრაობამ რით გაიხაროს.

მომავალზე ფიქრს, წუწუნი არ სჯობს
გარდასულ წელთა რუხ შეცდომებზე,
ვინც კარგად ფიქრობს ბევრსაც მოიმკის,
ინტუიციას საკუთარს ენდეთ.

კაცი ცხოვრებას ნიჭით მოიწყობს,
რათა ბოლომდე ჩაუხვდეს მის არსს,
ცხოვრება ითხოვს დიდ განათლებას,
განათლება კი, მილიონთა აზრს.

იმედი და ჩვენ თანავარსებობთ,
კეთილი გული კაცს არ უკვდება,
სიბრძნე სიმდიდრით არ იწონება,
და დასაწყისი მუდამ ბრუნდება.

ჰოსა და არას, მუდმივ ჭიდილში,
ჭეშმარიტება იშობა ხურდად,
ეს ცხოვრება ხომ ამოცანაა,
და მის ამოხსნას სიცოცხლე უნდა.