ექსკურსია ფშავში(რურუა)

აქედან-ვაჟას ჩარგლამდე
გზებია ძნელად სავალი.
დაიწყო... კვლავაც გრძელდება
ჩვენი თავგადასავალი.
მთის მოტივებზე მღერიან,
თვით დები ნაყეურები.
ჩარგალში ლექს-სიმღერებით
გამოგვიჭედეს ყურები.
მიხას საფლავზეც ავედით,
შესანდობარიც შევსვითა.
და მოიგონა მიხაი
ყველამ თავ-თავის ლექსითა.
საგზლად სიყვარულ წავიღეთ,
გათანგულებმა მზეწვითა.
საზღვარ არ ჰქონდა სიხარულს,
ცეცხლზე მწვადებიც შევწვითა.
წყაროსთან მგზავრი შეჩერდა,
შესვა... დალია პეშვითა.
ამაყი არი ქართველი,
ძლიერი არი ფესვითა.


          (პაროდია)
ჩარგალში ლექს-სიმღერებით
გამოგიჭედეს ყურები,
საკუთარ ჯამში იყურე,
სხვის ჯამში რას იყურები?
საგზლად კალბას რომ წაიღეთ,
შიგ კარდონ ქონდა ნარევი,
კარდონს არავინ სწუნობდა,
არ ქონდა ხორც და მარილი,
მგზავრს რომ ამოსცხეთ პანღური
გავიგე,იქნებ მითია?
ცეცხლს ანთებს,ხახვს ჭრის,წვადებს წვამს
სულელი არამითია,
კოცონთან მიდის ღრეობა,
ვის ახსოვს მიხაი საფლავი?
მწვადის ნდომისგან მემგონის
ერთმანეთს ლაფში ჩაფლავენ,
საზღვარ არ ქონდა სიხარულ,
სუფრაზე მწვადი მოვიდა,
ზოგი შიგ ჯამში ჩავარდა,
ზოგი გავარდა "სტოლიდან",
ზოგმა მხარ გაკრა მეორეს,
მითხრეს და ნუთუ მითია?
რურუას კოცონს უნთებდა
სულელი არამითია,
ლექსები ვიღას ახსოვდა,
ცოტაი იყო მწვადი და
(ჩვენი ადმინი გათხოვდა
და ცოლ შეირთო ყალიჩამ...)
და ასე ძლიერ ნავახშმევ
სულ მსუყე,მსუყე ლექსები,
აფრქვიეი ჟანგიან ფეჩთან,
აბა სად იყო მანდ რომანტიკა და მწვადს დააყოლეს კექსები...