მოკვდა.
დის ნაზ ხელს არ გაუსწორებია სასთუმალი; იდუმალის მწუხარებით არ შემოუხედავს ავადმყოფის ოთახში სატრფოს თვალებს; ნაცნობებს არ მოუკითხავთ; უკანასკნელ წამს შენდობა არ მიუღია იმ მშვიდ, წყნარ ადამიანისაგან, რომლის ძალა აღარ სწამდა, მაგრამ დამამშვიდებელი სიტყვების მისგან გაგონება მაინც უნდოდა; დედას არ დაუყრია ცხარე ცრემლები.
მოკვდა უცხოეთში.
- ათასი სნეულებით იყო ავად, არავითარმა წამალმა არ იმოქმედა, - იმართლებდა თავს ამხანაგთა წინაშე ექიმი.
ცხედარი გაჭრეს. პროფესორმა ხელები ჩამოუშვა და გაკვირვებულმა წამოიძახა:
- შეხედეთ, ბატონებო, ეს რა ამბავია?! ერთმანეთს შესცქეროდნენ.
- ბატონებო, გული, გული, სადღაა?
გულის მაგიერ ფეფრფლიღა დარჩენილიყო. დეპეშით გაგებული უბედურებისაგან თავზარდაცემული დედა შევიდა საყვარელ შვილის ობლათ დატოვებუ; ოთახში ქვითინებდა: ასე გამომიმეტე ქვრივი ოხერი? სადაა შენი კარგი გული, ამდენის ვაით და ვუით რომ ჩაგიდგი საგულეში?
კედლიდან პატარა რუქამ გასცა პასუხი:
- მე დავაჭკნე!
- მე დავწვი! - გახმაურდა სურათი მაგიდაზე.
სიტყვები არავის გაუგონია.

THE HEART
He died.
His sister’s tender hand wasn’t  at his pillow. His sweetheart  didn’t look into the sick’s room with the secret sorrow. His acquaintances weren’t  at his bed. Didn’t get forgiveness from that men, whose force wasn’t believed by him, but he wanted to hear some soft words from  them. Mother didn’t drop the bitter tears on her son’s body.
He died in the foreign country.
_ He was sick with thousand kinds of ilenesses  no medicine has helped him – The doctor justified himself.
They cut the corpse. The doctor lowered his hands down and cried with surprise:
_My god, what has happened?
They were looking  at one another.
_ But…But the heart… where is the heart?
Instead of the heart there was only ash!

Mother, who was very astonished by the telegram, entered her lovely son’s room, that was lonely left. She was sobbing: How could you do it to your widow mother?! Where is your heart… your kind heart?
_I have faded it! – answerd the little map from the wall.
_I have burnt it_ said the picture from the table.
Nobody heard these words.