15. მეც მწვანე თვალები მაქვს ნინო :) მეც მწვანე თვალები მაქვს ნინო :)
14. 5დამავიწყდა... 5დამავიწყდა...
13. მე მწვანე მაქვს მაგრამ ესეც წავა:)) მე მწვანე მაქვს მაგრამ ესეც წავა:))
12. წარმატებები :) წარმატებები :)
11. წარმატებები თაფლისფერთვალებასგან;;) წარმატებები თაფლისფერთვალებასგან;;)
10. დასტური მე-3 კომენტარს და :)) <<<<< ესეც მასვე :) დასტური მე-3 კომენტარს და :)) <<<<< ესეც მასვე :)
8. თბილი ლექსია, წარმატებები. წინ და წინ ! თბილი ლექსია, წარმატებები. წინ და წინ !
6. ეგ ავტორს კითხე :D ნუ შენ ეცადე და... თუ ვერ გაიღვიძებ ამაზე მაინც დაწერე ლექსი ოღონდ უკეთ :D ეგ ავტორს კითხე :D ნუ შენ ეცადე და... თუ ვერ გაიღვიძებ ამაზე მაინც დაწერე ლექსი ოღონდ უკეთ :D
5. "მოდი დაფიქრდი და მოასწრო იქნებ არასრულ
გაღვიძებამდე, ერთი სრული გამოღვიძება"___ვეცდები, მაგრამ გამომივა? "მოდი დაფიქრდი და მოასწრო იქნებ არასრულ
გაღვიძებამდე, ერთი სრული გამოღვიძება"___ვეცდები, მაგრამ გამომივა?
4. არასრული გამოღვიძება
როგორც გჩვევია ისე იწყებ, პირში მესამე,
არეულ სიზმრებს ქურთუკივით იხდი, ფხიზლდები,
გაღვიძებამდე არასრულად სამჯერ იღვიძებ,
მერე დღის რეჟიმს შარვალივით იცვამ, წითლდება
ზეცა რომელიც გაღელვებდა ადრე ნაკლებად.
ქარი რომელიც დაწოლამდე სახლში ჩაკეტე -
დილით ამოძვრა თერმოსიდან, მერე სარკმელში
არდაწერილი ლექსებივით ჩაწვა მაკეტურ
ფორმით და ასე გაურკვეველ დილის ფორიაქს,
კალენდარივით მიახიე ერთი მაისი,
მერე დარწმუნდი რომ დილამდე ისე შორია,
ისე შორია, ისე, რომ შენ თვითონ არ იცი.
რახან კითხულობ, გესმის აღარ გეპატიება,
აღარ, თუ სადმე გამოტოვე ვიღაც პოეტი,
ხვდები ლიფტივით ვერ აჰყვები მაღლა დიდებას,
ხვდები სულ ბოლოს შემოგრჩება ერთი მოკეთე,
ისიც საშიში, ისე როგორც ქალი საჭესთან
და პირველ პირში დაბრუნება ჩვეულ მეთოდით,
ვორჭოფობ, მსგავსად - გატეხვამდე მარხვის - წინასწარ,
და ვწერ თუ არ ვწერ რა აზრი აქვს მაინც გეტყოდი –
რომ მეშვეობით ქაღალდების რაღაც ბეჭდიან,
გადასახადს რომ გახსნებენ კომუნალური,
სინონიმია იმ გრძნობის თუ ისევ ეჭვია?
თვეში ერთჯერ რომ შემოძვრება?.. მორჩა, ვრთულდები...
თმებივით მცვივა აზრი თუმცა გავიმეორებ -
ჩვენს გრძნობებს შორის დისტანცია ისე ვრცელია,
როგორც ოცდაცხრა თებერვლიდან ასე მეორე
თებერვლის რიგით ოცდაცხრამდე, დაახლოებით.
და მაინც ბოლოს ყველაფერი რჩება იგივედ,
მხოლოდ სხვა რიტმით ანაცვლებ და ფუთავ გამოვლილს,
როგორ იყავი, ან რას წერდი გემახსოვრება -
ისე წყალივით, როგორც თითზე ათის ჩამოთვლა.
და რეჟიმს არღვევ თავისთავად, ანუ უშარვლოდ
დადიხარ ნაცნობ ოთახებში, დასკვნა გიწყდება,
მოდი დაფიქრდი და მოასწრო იქნებ არასრულ
გაღვიძებამდე, ერთი სრული გამოღვიძება... არასრული გამოღვიძება
როგორც გჩვევია ისე იწყებ, პირში მესამე,
არეულ სიზმრებს ქურთუკივით იხდი, ფხიზლდები,
გაღვიძებამდე არასრულად სამჯერ იღვიძებ,
მერე დღის რეჟიმს შარვალივით იცვამ, წითლდება
ზეცა რომელიც გაღელვებდა ადრე ნაკლებად.
ქარი რომელიც დაწოლამდე სახლში ჩაკეტე -
დილით ამოძვრა თერმოსიდან, მერე სარკმელში
არდაწერილი ლექსებივით ჩაწვა მაკეტურ
ფორმით და ასე გაურკვეველ დილის ფორიაქს,
კალენდარივით მიახიე ერთი მაისი,
მერე დარწმუნდი რომ დილამდე ისე შორია,
ისე შორია, ისე, რომ შენ თვითონ არ იცი.
რახან კითხულობ, გესმის აღარ გეპატიება,
აღარ, თუ სადმე გამოტოვე ვიღაც პოეტი,
ხვდები ლიფტივით ვერ აჰყვები მაღლა დიდებას,
ხვდები სულ ბოლოს შემოგრჩება ერთი მოკეთე,
ისიც საშიში, ისე როგორც ქალი საჭესთან
და პირველ პირში დაბრუნება ჩვეულ მეთოდით,
ვორჭოფობ, მსგავსად - გატეხვამდე მარხვის - წინასწარ,
და ვწერ თუ არ ვწერ რა აზრი აქვს მაინც გეტყოდი –
რომ მეშვეობით ქაღალდების რაღაც ბეჭდიან,
გადასახადს რომ გახსნებენ კომუნალური,
სინონიმია იმ გრძნობის თუ ისევ ეჭვია?
თვეში ერთჯერ რომ შემოძვრება?.. მორჩა, ვრთულდები...
თმებივით მცვივა აზრი თუმცა გავიმეორებ -
ჩვენს გრძნობებს შორის დისტანცია ისე ვრცელია,
როგორც ოცდაცხრა თებერვლიდან ასე მეორე
თებერვლის რიგით ოცდაცხრამდე, დაახლოებით.
და მაინც ბოლოს ყველაფერი რჩება იგივედ,
მხოლოდ სხვა რიტმით ანაცვლებ და ფუთავ გამოვლილს,
როგორ იყავი, ან რას წერდი გემახსოვრება -
ისე წყალივით, როგორც თითზე ათის ჩამოთვლა.
და რეჟიმს არღვევ თავისთავად, ანუ უშარვლოდ
დადიხარ ნაცნობ ოთახებში, დასკვნა გიწყდება,
მოდი დაფიქრდი და მოასწრო იქნებ არასრულ
გაღვიძებამდე, ერთი სრული გამოღვიძება...
3. კარგია, რომ ლექსად გინდება სათქმელის გამოხატვა.
მაგრამ კარგი რომ იყოს, ბევრი იკითხე,ბევრი იმუშავე.
,,,,ისე ლექსის წერას რა აწყებინებს ადამიანს, მაგი, ქე ვიცი, მე..." კარგია, რომ ლექსად გინდება სათქმელის გამოხატვა.
მაგრამ კარგი რომ იყოს, ბევრი იკითხე,ბევრი იმუშავე.
,,,,ისე ლექსის წერას რა აწყებინებს ადამიანს, მაგი, ქე ვიცი, მე..."
2. გმადლობთ :) გმადლობთ :)
1. ძალიან ფაქიზი ლექსია... მომეწონა :) ძალიან ფაქიზი ლექსია... მომეწონა :)
|
