ქარიშხალი ჩადგა,
იკლო ცრემლთა ცვენამ.
შენ მიხსენი, ჩემო!
და დამლოცა ზენამ!
შენ-სიკეთის ბურჯო!-
გადამრჩენო სულის-
იქნებ მეც მასწავლო-
გამიხარო გული!
შენ-ღვთის მშობლის ძეო-
სიძულვილი გიმძიმს!
შენ მახარებ მზეო!
-სახეც ხომ გიცინის!
მათრობს ჩუმი მზერა,
გულის სიმიც ხარობს.
საითბო-გულის სითბო
მოფერებას ჩქარობს!