მოგწერო მინდა, აქ მაქვს ლეპტოპი...
ცას თოლიების ართობს სივსივი
და დაგანახა, ევკალიპტები,
ნიავით უბეს როგორ ივსებენ!

სიეს კუნძულებს ვსტუმრობ, დალილა
აქვე, მეზობელ გალიციაში
აქ რომ იტყვიან: ზეცაა-ლილა,
ზღვა საფირონის, თეთრი პლიაჟით.

თუმცა, შენც "ტკბები"ცათამბჯენებით
და ვარსკვლავების სუროგატებით.
შინ, გვიხსენებენ ალბათ, ჩვენები,
ჩვენ კი სხვა მიწას ვცვეთთ, თუ ვაცვდებით.

იცი, რას ვფიქრობ ანაზდად, ახლა?-
იმ წყალს მივანდე სწორედ  ფეხები
და მომაგება დგაფუნა ტალღა,
ლონგ აილენდზე შენც რომ გეხება.

ჰოდა,უეცრად წარმოვიდგინე,
რომ ოთახებით სხვადასხვა მხარეს,
გვაქვს ერთი, დიდი, საერთო ბინა,
მე მზის ნათურას ვინთებ,შენ-მთვარის.

ჩემს "ოთახში"კი, ახლაც მზე არის,
ლამის გარუჯოს თეთრი ქვიშებიც,
შემო და შენაც გაგიზიარებ,
ფანტაზიაში გეპატიჟები
"დაგვიპროექტეს"ცუდად, რადგანაც
"ბინა", რა ათი?-თვეა ათასი,
რაც "ოთახები" პირისპირ დგანან,
თუმცა, შეხვედრას უშლით ატლასი.