ბოლავს უსაშველო ნისლი მთებზე,
მაღალ მყინვარებსაც ნისლი ბურავს,
შენ გაქვს გამჭვირვალე პეპლის ფრთები,
ჰოდა სიმაღლიდან გადმოჰყურებ
მიწას... შენს თვალებთან ფიქრის ძაფი,
წყდება. ღიმილია ჩემი ჭერი,
მზემ ზედ გადაგაცვა ოქროს კაბა,
მე კი შენს ძარღვებში შევიჭერი,
გრძნობის მთელი ორი მესამედით,
თმაში ცისარტყელა შეგიკეცე,
ვკვეთავ მაგ წარბების მერიდიანს
მზერით,უსასრულო გზები ვკეცე,
სანამ შენთან ახლოს მოვიდოდი,
გულზე შენი ხატი მუდამ მება,
ხოლო შენს სახელს კი ძილშიც ვბოდავ
და ვარ მაგ გრძნობების მებადური,
შენ კი გამჭვირვალე პეპლის ფრთებით,
მუზის მწვერვალებზე დაჰფარფატებ,
ბოლავს უსაშველო ნისლი მთებზე
და მე შენს ფეხებთან ლექსებს ვფანტავ...

                    კვაზი უმახინჯესი,ორიათასოცდა...