ღმერთმა გისმინოს მეგობარო...


20 წელზე მეტია სოხუმში არ ვყოფილვარ.

ლოცვა ვედრებით და უფლის შეწევნით ჩვენ მალე დავბრუნდებით. ყოჩაღ ოთარ +5

სოხუმი , საქართველოს ტკივილია, ყოჩაღ, რომ გახსოვს.

მაც მენატრება,კარგია++

გეთანხმები მაკა.

აფხაზეთი - გინდაც ნანახი არ გქონდეს, არ შეიძლება ქართველს არ მოენატროს! :)

მეც ძალიან მენატრება...
იქ მივიღე უმაღლესი განათლება, ბავშვობაშიც აუცილებლად ზაფხულობით ბებია–ბაბუას ვსტუმრობდი...
უფალმა ინებოს თქვენს კი არა, ჩვენს თაობასაც ეღირსოს იქ დაბრუნება.
გაიხარე ოთარ..

ანანეს არ დავეთანხმე სასტიკად,ზუგდიდში დეიდა მყავს,მათი სახლიდან სათანჯოს მთა მოჩანს...ისე მომენატრება ხოლმე აქედან მაინც გახედვა გაღმა რომ რავი...რას ქვია არ მენატრება...მეც ერთხელ ვარ ნამყოფი მაგრამ გაგრის ზღვას და დერიუგინმა ნაყინი რო მაჭამა ლესელიძეში მაგას რა დამავიწყებს...:)

არაა ანანე შენი მიმართება სწორი...შეიძლება შენი აზრია ეგეთი მაგრამ...ჩვენს თაობას...ეგრე მაინც არ უნდა ამბობდე სხის სათქმელს...

ნუ აქ კომენტარი უნდა გავაკეთო : )

ანანე, ("იცი, გინახავს და შეგიგრძვნია") ამ სამიდან მხოლოდ პირველი არ კმარა? მე ვეთანხმები თქვენ აზრს, უბრალოდ მე მხოლოდ გადმოცემით ვიცი აფხაზეთი და სამწუხაროდ არაფერი მახსოვს, მაგრამ ჩემები იმდენს ლაპარაკობენ ჩვენს იქაურ სახლზე და ა.შ. რომ რაღაცნაირად მენატრება. ან რავი, მონატრება შეიძლება არ ქვია,  რა ქვია ისიც არ ვიცი : ) :)

24 წლის ვარ ანანე, ნამყოფი ვარ აფხაზეთში, მშობლებთან ერთად ვისვენებდი 1991 წელს, მაშინ ჯერ კიდევ არსებობდა ''საბჭოთა კავშირი''... მართალია მაშინ სულ რაღაც 4 წლის ვიყავი, (4 წლიდან ყველაფერი მახსოვს) მაგრამ კარგად დამამახსოვრდა აფხაზეთი...

წინასწარ გთხოვთ არ გამიბრაზდეთ.

ოთარ არ ვიცი რამდენი წლის ხარ, მაგრამ ვფიქრობ ჩVენს თაობას აფხაზეთი ისე არ ახსოვს რომ ენატრებოდეს. რა თქმა უნდა არ ვსაუბრობ ტკივილზე.

მონატრება შეიძლება იმის რაც იცი, გინახავს და შეგიგრძვნია ხომ? ხოდა ცოტა ფერმკრთალდება ამ "მონატრებით" აფხაზეთის თემა. შეიძლება ზუსტად ვერ გამოვთქვი ჩემი აზრი,მაგრამ მგონია გასაგებია მაინც.

წარმატებები.

მართლა ძალიან მომენატრა იქაურობა

გაიხარე,ოთარ.

ძალიან კარგი და სევდიანი მონატრებააა.

გაიხარე ოთარ.............


+5