როცა დავიწყე ჩემი თავის შეყვარება, აღმოვაჩინე, რომ ეს ტკივილები და ემოციური ტანჯვები,
მხოლოდ გამაფრთხილებელი წინანიშნები იყვნენ, და რომ მე ვცხოვრობდი ჩემივე ჭეშმარიტების საწინააღმდეგოდ.
ახლა კი, მე ვიცი, რომ ეს "თვითშემეცნებაა".

როცა დავიწყე ჩემი თავის შეყვარება, მე მივხვდი, რაოდენ დიდი შეურაცყოფა იქნებოდა ეს ვინმესთვის.
მე კი ვცდილობდი ჩემი სურვილებით შეტევას ამ პერსონაზე, მაშინაც კი, როცა დროც
არ იყო შესაბამისად შერჩეული და არც ეს პერსონა იყო მზად საამისოდ, და ეს ყველაფერი იმის ფონზე,
რომ ეს პერსონა მე ვიყავი. ახლა კი, ამ ყოველივეს ვარქმევ "პატივისცემას".

როცა დავიწყე ჩემი თავის შეყვარება, მე შევწყვიტე ლტოლვა სხვა ცხოვრებისკენ,
და დავინახე, რომ ყოველივე, რაც კი ჩემს გარშემო იყო, მკვებავდა და მზრდიდა.
ახლა კი, ამას ვეძახი "ზრდასრულობას".

როცა დავიწყე ჩემი თავის შეყვარება, მე გავაცნობიერე, რომ ნებისმიერ გარემოებაში,
მე ვიმყოფები სწორ ადგილას, სწორ დროს, და რომ ყოველივე რაც ხდება,
ხდება სწორ დროსა და მომენტში. ასე რომ, მე შემეძლო მშვიდად ვყოფილიყავი.
ახლა კი, ამას ვეძახი "საკუთარ თავში დარწმუნებულობას".

როცა დავიწყე ჩემი თავის შეყვარება, მე შევწყვიტე საკუთარი დროის ქურდობა,
და შევწყვიტე დიდი პროექტების სამომავლოდ გადადება.
ახლა, მე მხოლოდ იმას ვაკეთებ, რაც ხალისს და ბედნიერებას მომანიჭებს, ისეთ რამეებს, რისი კეთებაც მიყვარს
და რაც ჩემს გულს ადღეგრძელებს, და მე ვაკეთებ ამ ყოველივეს ჩემებურად და
ჩემი რითმით. ახლა კი, ამას ვეძახი "უბრალოებას".

როცა დავიწყე ჩემი თავის შეყვარება, მე განვათავისუფლე ჩემი თავი, იმ ყოველივესგან, რაც არ იყო კარგი
ჩემი ჯანმრთელობისთვის – საკვები, ხალხი, საგნები, სიტუაციები, და ის, ყოველივე რაც კი
საკუთარ თავს მაშორებდა. თავდაპირველად ამას ურთიერთობა დავარქვი,
ჯანსაღი ეგოიზმი. ახლა კი, ამას ვეძახი ""მეს" სიყვარულს".

როცა დავიწყე ჩემი თავის შეყვარება, მე შევწყვიტე მცდელობა, ყოველთვის მართალი ვყოფილიყავი, და მას შემდეგ
მე უფრო და უფრო ნაკლებად ვარ მტყუანი. ახლა კი, აღმოვაჩინე, რომ ეს "თავმდაბლობაა".

როცა დავიწყე ჩემი თავის შეყვარება, მე უარი ვთქვი წარსულით ცხოვრებაზე და წუხილზე,
რაც სამომავლოდ მელის. ახლა კი, მე მხოლოდ მომენტით ვცხოვრობ, სადაც ყ ვ ე ლ ა ფ ე რ ი
ხდება. ახლა მე ვცხოვრობ ყოველ დღეში, დღითი დღე და ამას ვეძახი "აღსრულებას".

როცა დავიწყე ჩემი თავის შეყვარება, მე გავაცნობიერე, რომ ჩემს გონებას, ჩემი შეწუხება ძალუძს
და მას შეუძლია ავად გამხადოს. მაგრამ როცა ის ჩემს გულს დავუკავშირე, ჩემი გონებაც ძვირფას მეკავშირედ იქცა.
ახლა კი, ამ კავშირს ვეძახი "გულის სიბრძნეს".

ჩვენ აღარ ვგრძნობთ შიშს – არგუმენტების, კონფრონტაციის თუ სხვა პრობლემების წინაშე, სხვებთან
თუ საკუთარ თავთან. თვით ვარსკვლავებიც კი ეჯახებიან ერთმანეთს და მათი მსხვრევა
ახალი სამყაროს დაბადებას უდებს სათავეს. ახლა კი, ამას ვეძახი "სიცოცხლეს".





As I began to love myself I found that anguish and emotional suffering
are only warning signs that I was living against my own truth.
Today, I know, this is “AUTHENTICITY”.

As I began to love myself I understood how much it can offend somebody
As I try to force my desires on this person, even though I knew the time
was not right and the person was not ready for it, and even though this
person was me. Today I call it “RESPECT”.

As I began to love myself I stopped craving for a different life,
and I could see that everything that surrounded me was inviting me to grow.
Today I call it “MATURITY”.

As I began to love myself I understood that at any circumstance,
I am in the right place at the right time, and everything happens
at the exactly right moment. So I could be calm.
Today I call it “SELF-CONFIDENCE”.

As I began to love myself I quit steeling my own time,
and I stopped designing huge projects for the future.
Today, I only do what brings me joy and happiness, things I love to do
and that make my heart cheer, and I do them in my own way and in
my own rhythm. Today I call it “SIMPLICITY”.

As I began to love myself I freed myself of anything that is no good for
my health – food, people, things, situations, and everything the drew
me down and away from myself. At first I called this attitude
a healthy egoism. Today I know it is “LOVE OF ONESELF”.

As I began to love myself I quit trying to always be right, and ever since
I was wrong less of the time. Today I discovered that is “MODESTY”.

As I began to love myself I refused to go on living in the past and worry
about the future. Now, I only live for the moment, where EVERYTHING
is happening. Today I live each day, day by day, and I call it “FULFILLMENT”.

As I began to love myself I recognized that my mind can disturb me
and it can make me sick. But As I connected it to my heart, my
mind became a valuable ally. Today I call this
connection “WISDOM OF THE HEART”.

We no longer need to fear arguments, confrontations or any kind of problems
with ourselves or others. Even stars collide, and out of their crashing
new worlds are born.Today I know THAT IS “LIFE”!