მაისის სცენაზე დამდნარი ნათება,
მომავალს კიდევ ერთ გაზაფხულს ჰპირდება
უგრძნობი სიცივე ერთხელაც გათბება
ვარდების სინაზე შენ უფრო გიხდება

მომწვანო ზაფხული თანდათან ურჩდება
ქედს უხრის გაზაფხულს დაყოფილს გვერდებად
მაისის ზეცა კი ბოლოჯერ ლურჯდება
მას წასვლა არ უნდა და თითქოს ჩერდება

უფერულ ფიქრებს კი აღბეჭდილს წამებად
ძნელაღგა აჩერებს გონება ენაზე
ამაყად ლოცულობს დიადი სამება
მხოლოდ ის ანათებს მაისის სცენაზე

მდუმარე წყვდიადს კი სინათლით შემოსილს
მშფოთვარე წარსული მომავლად ანათებს
მომწვანო ივნისი თანდათან  შემოდის
აღბეჩდავს სცენაზე ცხოვრების დანართებს  : ))