დილით დედამ ბიჭს უთხრა:
_ სწრაფად ჩაიცვი. დღეს მზე ანათებს და სასეირნოდ წავალთ.
მაგრამ ამ დროს ცაზე ღრუბელი გამოჩნდა და დედამ გადაწყვიტა:
_ არა, ჯობია შინ დავრჩეთ, შეიძლება უცებ გაწვიმდეს.
ბიჭი ღრუბელს გაუნაწყენდა და ბრაზიანად თქვა:
_ ცას მოშორდი. სეირნობაში ხელს მიშლი.
ღრუბელი დაბლა დაეშვა, ბიჭის ფანჯარაში შეიჭყიტა და შესთავაზა:
_ გინდა ცაში გასეირნება? ცაზე გაგატარ-გამოგატარებ.
ბიჭს ძალიან გაუხარდა, ფანჯარა გააღო და პირდაპირ ღრუბელს შეახტა.
ღრუბელზე მოკალათებულმა ბიჭმა სახლების სახურავებს, ქუჩებსა და მანქანებს გადაუფრინა. ესმოდა, ყველა როგორ ითხოვდა:
_ საჩქაროდ გაგვრეცხე, ღრუბელო. მტვრით ვართ დაფარული, წვიმა კი არა და არ ჩანს.
_ კარგი, _ თქვა ღრუბელმა, _ და ყველა ჟუჟუნა წვიმით დაასველა.
აბრჭყვიალდა და გასუფთავდა სახლების სახურავები, ქუჩები და მანქანები.
ქალაქის გარეთ ყანა იყო. ღრუბელი ყანას გადაევლო და ბიჭმა უამრავი ყვითელი თავთავი დაინახა.
_ საჩქაროდ მოგვრწყე, ღრუბელო, _ აშრიალდნენ თავთავები, _ წვიმის გარეშე ხორბალს ვერ გავზრდით, უხორბლოდ კი ადამიანებს არც პური ექნებათ და არც ფაფა.
_ კარგი, _ დათანხმდა ღრუბელი და თავთავები შხაპუნა წვიმით მორწყა.
თავთავებმა ოქროს თავები წამოსწიეს და ხორბალიც მაშინვე გამკვრივდა და გაიზარდა.
ღრუბელმა კი გზა განაგრძო. ყანის შემდეგ ტბორი იყო.
_ საჩქაროდ წყალი მიწილადე, ღრუბელო, _ ითხოვა ტბორმა, _ მთლად გამოვშრი. ჩემი თევზები უწყლოდ ვერ ისუნთქებენ და ვერ იცურავებენ.
_ კარგი, _ დასთანხმდა ღრუბელი.
ახლა კი ისეთი კოკისპირული წვიმა წამოვიდა, რომ ტბორი ნაპირებამდე გაივსო. თევზებს გაუხარდათ და დაბზრიალდნენ, ბაყაყები კი მხიარულად აყიყინდნენ. მაგრამ ღრუბელი დაპატარავდა და ბიჭს უთხრა:
_ დაბრუნების დროა, ვიდრე მთლად გავლეულვარ.
ბიჭი შინ დაბრუნდა, დედამ კი უთხრა:
_ წვიმამ გადაიღო, მზემ ისევ გამოანათა და შეგვიძლია სასეირნოდ წავიდეთ.
_ ვიცი, ღრუბლით დავფრინავდი და დავინახე, წვიმა ყველას როგორ ეხმარებოდა, _ უპასუხა ბიჭმა.
_ განა ღრუბლით ფრენა შეიძლება? ფაფუკია და კვამლს ჰგავს, _ არ დაუჯერა დედამ.