ილუზიაა ის, რომ შენ უბრალოდ
კითხულობ ამ ლექსს.
რეალობაა ის, რომ ეს
უფრო მეტია, ვიდრე
ლექსი.
ეს არის ღატაკის ჯაყვა.
ეს არის ტიტა.
ეს არის ჯარისკაცთა გამჭოლი მარში
მადრიდში.
ეს არის შენი, საკუთარი
სიკვდილის სარეცელი.
ეს არის "ლი პოს სიცილი
მიწისქვეშეთში".
ეს არ არის წყეული
ლექსი.
ეს არის რაშის სიზმარი.
ეს პეპელაა
შენს ტვინში.
ეს არის ეშმაკის
ცირკი.
შენ არ კითხულობ ამ ყოველივეს
ფურცელზე.
ფურცელი თავადვე გკითხულობს
შენ.
გრძნობ ამას?
ეს არის როგორც კობრა. მშიერი არწივია თავს რომ დაგტრიალებს ოთახში.

ეს არ არის ლექსი. ლექსი მოსაწყენია,
ისინი ძილში გითრევენ.

ეს სიტყვები მიგაქანებენ
ახალ
სიგიჟეში.

შენ კურთხეულ იყავ, შენ ხელი გიბიძგეს
დამაბრმავებელი სინათლის
არეალისკენ.

სპილო შენთან ერთად
ნახულობს ახლა
სიზმრებს.
სივრცის სიმრუდე
იკლაკნება
და იცინის.

ახლა შენ შეგიძლია მოკვდე.
ახლა შენ შეგიძლია მოკვდე, როგორც
ხალხი, რომლებიც უნდა
მომკვდარიყვნენ:
დიდებულად;
ძლევამოსილად,
მუსიკის სმენით.
მუსიკად გარდაცვლილთა
კვნესა,
კვნესა,
კვნესა.




the illusion is that you are simply
reading this poem.
the reality is that this is
more than a
poem.
this is a beggar's knife.
this is a tulip.
this is a soldier marching
through Madrid.
this is you on your
death bed.
this is Li Po laughing
underground.
this is not a god-damned
poem.
this is a horse asleep.
a butterfly in
your brain.
this is the devil's
circus.
you are not reading this
on a page.
the page is reading
you.
feel it?
it's like a cobra. it's a hungry eagle circling the room.

this is not a poem. poems are dull,
they make you sleep.

these words force you
to a new
madness.

you have been blessed, you have been pushed into a
blinding area of
light.

the elephant dreams
with you
now.
the curve of space
bends and
laughs.

you can die now.
you can die now as
people were meant to
die:
great,
victorious,
hearing the music,
being the music,
roaring,
roaring,
roaring.