ეს ძალიან მაგარია +2

(შეფასების სისტემა 0-10)=9

უგულьავა ქადაგებდა რაღაცას!

ელьიავაზე ჩავიარე წეღან და ისეთ ტიპს მოვკარი თვალьი, ფოტოზე რომაა და თქვენ ხომ არ იყავით კაროჩე?!

++

ძალიან მაგარია

ვაიმე,რა მაგარია! 

ძალიან.....


ბევრი + ჩემგან

წუხელ, "მიკრო ინფარქტით" ირაკლისთან მოხვედი...
წამო, რიყის კენჭები სოხუმისკენ გავზიდოთ.

აუუ იკა რა მაგარი ფრაზაა. :))

იკა შენი ხელნაწერი ლექსი მეც მაქვს :)))

მოგიკითხე

+ 5

მომწონს აქ კითხვა:-)

მაგრამ თბილისს ეჩვევი, კალმის გული გამცივნებს,
კალმის გული გამცივნებს, როცა წევხარ პირქვე და
"შალაფები" მომარგლე, ჯეჯილებს, რომ ირქმევენ...
ნი-ჩე, თხელი მხრებიდან იმ "რაღაც სხვის" მაცნე ხარ,

დიდებული ნაშრომია ირაკლი–ბატონო!! ჩვეული, განსხვავებული  წერის მანერა –ბრავო!!
ჩემი +2+აპლოდისმენტები
წარმატებები !!

+5

2

ავტორი: ირაკლი ბერია
ჟანრი: პოეზია
ჩემი შეფასება: 5

ბრავო!

მონოფლოლური ყვავილია, როცა ერთი ყვავილისგან იღებს ფუტკარი ნექტარს, ბონიტირება ნიშნავს - შერჩევას და გადარჩევას, შალაფა - სარეველა ბალახის სახეობაა.

მაქსიმა..

ჟანგი ლურსმანი :(

მოკითხვა ადრესატ-ადრესანტს! [♥]
ლექსს რაც შეეხება, არ ვიცი მე აქ მოხსენიებული უცხო სიტყვები, მაგრამ მთავრის დაჭერა არ გამჭირვებია და სითბოთიც ამავსო. მეტი რა ფუნქცია შეიძლება ეკისროს ლექსს.
ბერო ბეროა ყველგან და ყველაფერში! [:-bd]
5

...

შენი ნაჩუქარი ამ ლექსის ხელნაწერი, კაი ხნის განმავლობაში, გულის ჯიბით დამქონდა, ძმაო. აკეთებდა იქ, მარცხენა მხარეს, თავის "საქმეს". შენ რომ გგონია, იმაზე ბევრად მეტად მიყვარხარ. 

ყველა სიკეთე...

ბატონო ირაკლი, ბატონო ირაკლი!


14 მარცვლიანი საზომის ამ გაცვეთილ სახეობაშიც (/მეორე პეონი - დაქტილი/ მეორე პეონი - დაქტილი/  მეორე პეონის მაცვლად ზოგან 2 ქორე) ორიგინალური ხარ მოხუცო:*


ასე იტყოდა ოქროსთავიანი რუსი:

Пой же, пой. На проклятой гитаре
Пальцы пляшут твои в полукруг
Захлебнуться бы в этом угаре,
Мой последний, единственный друг.

Не гляди на ее запястья
И с плечей ее льющийся шелк.
Я искал в этой женщине счастья,
А нечаянно гибель нашел.

Я не знал, что любовь - зараза,
Я не знал, что любовь - чума.
Подошла и прищуренным глазом
Хулигана свела с ума.

Пой, мой друг. Навевай мне снова
Нашу прежнюю буйную рань.
Пусть целует она другова,
Молодая красивая дрянь.

Ах постой. Я ее не ругаю.
Ах, постой. Я ее не кляну.
Дай тебе про себя я сыграю
Под басовую эту струну.

Льется дней моих розовый купол.
В сердце снов золотых сума.
Много девушек я перещупал,
Много женщин в углах прижимал.

Да! есть горькая правда земли,
Подсмотрел я ребяческим оком:
Лижут в очередь кобели
Истекающую суку соком.

Так чего ж мне ее ревновать.
Так чего ж мне болеть такому.
Наша жизнь - простыня да кровать.
Наша жизнь - поцелуй да в омут

Пой же, пой! В роковом размахе
Этих рук роковая беда.
Только знаешь, пошли их  на хер...
Не умру я, мой друг, никогда.


ასე კი მის ნათქვამს თარგმნიდა ჩემი ძმა და მეგობარი, წმინდა ბაკურ სვანიძე:


მიდი, იმღერე! მაგ გიტარაზე
თითების ცეკვა წრეს ჰგავს ნახევარს!
მხოლოდ შენ დამრჩი, ძმავ, ქვეყანაზე
და სიმხურვალით ისე სავსე ვარ!

ნუღარ გაცდუნებს ჭრილი კაბაზე
და ლამაზ მხერბზე მოსხმული შალი!
ქალში ვეძებდი მე სილამაზეს
მაგრამ ვიპოვე დაღუპვა ქალით!

რა ვიცოდი რომ ტრფობა – შარია!
რა ვიცოდი რომ ტრფობა – ჭირია!
მისმა თვალებმა რად გადამრია
ხულიგანს ტვინი რით ამირია!

იმღერე ძმაო! - ჩემზე ახია -
ძველი ჭრილობის ტკივილს ვაკავებ!
გაუშვი, თუნდაც სხვას მოეხვიოს
ის ახალგაზრდა ტურფა ნაგავი!

მოიცა! – მე მას მაინც არ ვლანძღავ!
მოიცა! – მე მას მაინც არ ვწყევლი!
ჩემი ცხოვრების გიმღერებ ამბავს –
ბასის სიმივით უშნოდ გაწელილს!

დღეთა ვარდისფერ გუმბათს ვიგონებ,
ოქროსფერ სიზმრებს გული ვერ უძლებს!
ამ თითებს ახსოვთ ბევრი გოგონა...
რამდენი ქალი ახსოვს ბნელ კუთხეს...

ჰო! ასეთია სიმართლე მიწის
თავად მინახავს – იყო ასეთი –
უმწკრივებია ხვადები რიგში
ერთ ძუკნას, ბილწი ნდომით ატეხილს!

რატომ მახრჩობენ ეჭვები ნეტავ!
ანდა აქამდე მისთვის რად მოვცდი...
ეს ცხოვრება ჰგავს - საწოლს და ზეწარს!
ეს ცხოვრება ჰგავს - დახრჩობას კოცნით!

მიდი, იმღერე უბედურ ბედზე –
უბედურებით ბედმა გამართოს...
მერე გაგზავნე ყველანი ყლეზე!
მე არ მოვკვდები, ძმაო, არასდროს...

ძალიან მაგარი ადამიანის ძალიან მაგარი ლექსი...



განსაკუთრებით მომწონს ეს ბიჭი როცა თავის ლექსებს კითხულობს ხოლმე..

ეს ლექსი არ მქონდა გამოქვეყვებული და მოგიკითხე ნიკოლაუს