ნაწარმოები შეიცავს უცენზურო ფრაზებს

თუ თქვენ გინდათ ნახოთ მხოლოდ ეს ნაწარმოები, დააჭირეთ აქ

ისინი ორნი არიან,
ერთი მარცხნივ, მეორე თავისთავად მარჯვნივ.
ისინი თავის თავში პოულობენ ხოლმე ძალას,
რომ აიტანონ თავზე დაფსმა,
უხარიათ, რადგან მათი დიზაინი არ არის გათვლილი დაჯმაზე,
თუმცა აჯვამენ ხოლმე..
ორი საბრალო უნიტაზი,
გვერდიგვერდ,
ისინი ცდილობენ ჩაეხუტონ,
მაგრამ ჩააცემენტეს უმოძრაოდ,
ისინი კივიან ფაიფურის გულში,
კვნესა გადაეცემა კანალიზაციის მილებს,
და იბერება მტკვარში ტალახისფერი ბუშტები.
მათზე ცხოვრობენ ჭუჭყის სამყაროები,
ისინი იტევენ ამას, ამ სიცივეში, ამ ყინვაში,
უცნაურია არა?
ისინი გაუძლებენ, მე ვიცი..
ლიტრობით შარდს და წვიმას,
შეურაცყოფას შუაღამიდან დილამდე,
შეიფარებენ მარტოსულ ლოთებს,
უმღერებენ იავნანას,
მომაკვდავებს წაუკითხავენ ლოცვას..
ორი საბრალო უნიტაზი,
ოდესღაც თეთრი,
ახლა კი შავ-თეთრი როგორც ზებრა,
დიდი მაგნიტური ველით, პოზიტივით და ცრემლით,
მასევდიანებს მათი მარტო ერთად ყოფნა ამ სამყაროში,
ისინი ხედავენ როგორ ნადგურდებიან ჟანგბადის ატომები.
ტელევიზორში ღიმილიანად გვემუქრებიან ატომური ბომბებით.
ხელშეუხებელი ჩვენ,
შეურყვნელი ჩვენ,
წმინდა ჩვენ,
ტრადიციული ჩვენ,
პატრიოტი ჩვენ,
ძველი ჩვენ,
კიდევ უფრო ძველი ჩვენ,
ფოლკლოლური ჩვენ,
ფლორა და ფაუნა ჩვენ,
ფასკუნჯი ჩვენ,
ფეხები ჩვენ,
ფლომასტერი ჩვენ,
ჩვენი პორტრეტი ჩვენ,
დაღლილი ჩვენ,
მისავათებული ჩვენ,
მიგდებული ჩვენ,
პახმელია ჩვენ,
ჭირი ჩვენ,
და ძილი,
ორალური სექსი,
ღიპი ჩვენ,
სახეზე აფარებული საბანი ჩვენ,
გემოვნება ჩვენ,
კავკასია ჩვენ თავისი მიჯაჭვული ამირანით,
სადო-მაზო ჩვენ,
ვოლფგანგ ამადეუს სუპერ მუპერ მოცარტი ჩვენ,
ყვითელი ფოთლები ჩვენ,
ტყუილი ჩვენ,
სირცხვილი ჩვენ,
ჩმორი ჩვენ,
გაღიმებული ღიმილიანი ჩვენ..
და ორი უნიტაზი ჩვენ,
ჩვენსავე ქალაქში,
ცირკთან ახლოს,
მიწისქვეშეთში,
ორი სიყვარული,
ორი უმოძრაობა,
ორი მაგალითი, რომ ღირს პურის ყიდვა.
არ მოკვდე მშიერი, გეცვას თბილად ვიდრე ცივად;
ორი მაგალითი, რომ ერთ ნაბიჯში მთავრდება ჩრდილი,
მაგრამ ყოველთვის თან დაგყვება საკუთარი თავი და გჩრდილავს.
ფშშ
ფშშ
ფშშ..
აჰ!
07/07/2012