დედის თვალები

მწამს არასოდეს
მიმატოვებენ,
ზეცა უჭირავს
არწივს ფრთებიანს,
დედის ხელებიც,
როგორც ტოტები
ჩემი სარკმლის წინ
იკვირტებიან...

შემინდობენ და
მაპატიებენ,
ყვავილი ფარავს
მინდორს მთებიანს,
დედის თვალები,
როგორც იები
ჩემს ბილიკებზეც
აყვავდებიან...

გზაა

გზაა
ღამის ცასთან
ნაზავები,
მთვარე
ქვაფენილად
ნალაგები,
ცაზე
კაშკაშებენ
ვარსკვლავები,
როგორც
შორეული
ქალაქები...

მიწას
წლების სცვივა
ფოლაქები.
ცას კი
მთვარის
ზურგზე
ნატარები
ფეხზე
გასცვეთია
ხომალდები,
როგორც
კოსმსური
ქალამნები