ნაწარმოები შეიცავს უცენზურო ფრაზებს

თუ თქვენ გინდათ ნახოთ მხოლოდ ეს ნაწარმოები, დააჭირეთ აქ

                (ლიექსი)

მმე და დეეე ნიროს ხორბლьისფერი ქააალьები გვიიიყვარს,
ქქერა ქალьები გევასებათ შენ და პაააჩინოს,
მმე და როოობერტი “იმით” ვანგრევთ ქვითკირის ტიხარს,
შშენ და ალьი კი,  ვნეეებები რომ გადაააარჩინოთ

ტტრაააკგიკულь სიიიკვდილьს, - “იმას” ახლьით დაჭიმულь ზეეეწარს...
მმე და რობერტი პერანგს ვიიიიხდით, ვითარცა გვეეელьი,
აახურებისას დააავდევთ ყვეეელლьა “ზეწას” და “ქვეწას”
(ზზეწარმავლьებს და ქვეწარმავლьებს), წმინდა სახელьი

“ბბეეებერ მაჩოსი” რომ დააავიცვათ... გავარდეს ჯანი,
მმეეე და ნიკოლьსონს ათ-ათ პირმშოს გაააგვიზრდის ვინღა
(ოორ ლьეგალьურს და რვა ნაბიჭვარს), ვიიითარცა სხვანი
ჩჩვენ არ ვიიიქცევით და ვატარებთ მაააგისთვის ნიღაბს

მმოსიყვარულьე მააამიკოსი, გვეეემდურის არვინ...
ეეს იქით იყოს და ააახლьა კი მიიითხარით მე ის,
ვვუპი გოოოლьდბერგი როგორ მოოოვ-ხნა (გავარტყი დააარვინს),
ფფულьს დააამპირდა და მეეეც დავპირდი ჩააარტერულь რეისს -

ტტუპოლьევ ტუ 144-ს, “ლьაააინერს” ჩეეემსას,
აავაფრენდი და დააავაფრენდი სხეულьზე მისი,
მმის შავ “ანგარში” მოოოუწევდა მერე კი შეეესვლьა...
ოო მაპატიეთ, პივა ვსვი და “ფიიი” მინდა, - ფისიიიიიიი...

.................


ააი, მოოოვედი. დააამირეკა მე წეღან მარლьოოონ
ბბრანდომ, უუუ, უკან გაააუყრია მას თურმე კიიიტრი,
“ვვეღარ გამომაქვს, მიიიშველьეო”, ვუთხარი, - “დააარლьინგ,
მმე არ მცალьიან, გააამოღებას ჩემით ნუ ნააატრობ!”.

მმე ჩემს საააფიქრალьს მივცემივარ (ვეეერ ვჭამე “ქაში”),
აამ საფიქრალьმა გააამიშავა სიამე ფერთა:
ვვინ ავიყვანო დიიისკოს მერე ამაღამ სააახლьში -
ლლიზ ტეილორი, მ. სტრიპი თუ ხაფავა ბერტა!

მერე რა, რომ ხორბლьისფერები არ არიან კაროჩე!