ახლა როდესაც ჩამოიხრჩობ თავს დამნაშავედ,
მომენატრება,ის პატარა გრძნობის ჭაობი,
შEნი ნერვებიც ჩახველებით რომ გამოხატავენ
და კიდევ ,გული ამ ცხოვრების მთელი ამბოხით.

პარალელური სამყაროდან მოსულ ანგელოზს,
შეველევი და არც ვიტირებ ძილისწინ ავტორს,
რომელსაც უნდა ეს სამყარო გულში არეკლოს
დაამტვრიოს,შეიძულოს და სულ გაფანტოს.

მაგრამ ერთ წამში თავს იმოსავ მარმარილოში,
რამოდენიმე არჩEვანის მიუხედავად,
გახვეულიხარ ყველა ნერვის ფიფქის ტილოში
და უბრუნდები შEნ სამყაროს დროის მხვეტავად.