შენ გაიგდე ჩემი სიტყვები წიხლქვეშ,
როგორც მოძალადე ქმარმა ბოზი ცოლი,
მას მიენიჭა ღმერთისგან უფლება მოკლას მოღალატე.
გადამატარე ჩემი აურის სინათლის კიდეებში წითელი ტყვიების გუნდი,
ეს მშვენიერი სცენა იყო, სავსე ტკივილით და ფერებით.
ვერ ვხვდები დღემდე, როგორ დაიბადა ზამთარში პეპელა
და იცოცხლა სამ დღეზე მეტ ხანს.. უფროსწორად ოთხი დღე.
შენ მთხოვ ლოგიკას, კავშირების აბლაბუდის შექმნას,
მე არ ვარ ობობა, არც კიბერ-გენიოსი.
მოხუცები თუ მართლა ემსგავსებიან ბავშვებს,
მე მათთან ერთად ვუყურებ ანიმაციებს სუპერ-გმირებზე,
ვიცი, არაპოეტურად ჟღერს ,,სუპერი", ან თუნდაც ,,წვნიანი სუპი",
როცა სუპი თავის თავში გულისხმობს ბუნებით წვნიანს...