გადაფენილი ფიქრები

გადაფენილა თოკზე ნაზად
გულის ფიქრები,
ზემოდან აზრებს
სარჭის მსგავსად
ფესვი გაუდგამს,
გამომეღვიძა,
წარშეკრული ღრუბელს ვბაძავდი,
ვლამობდი,
მზისებრ გამეღიმა...
რა დროს ძილია:
გადაჭრილ ხის კუნძს
დაემსგავსა მოხუცებული,
ზოგს სიბრაზისგან
თვის ფოთლები გაყვითლებია,
მე არ მიზიდავს
ფორმალობის მხარე, ფერადი,
ტყუილი ჩვენში მინას
ფარდებრ გადაკრობია!
გადაფენილა თოკზე ქალის
გულის ფიქრები,
სამშობლოს ვუძღვნი
ყოველ სიტყვას!
სხივებრ ვიბნევი...