არცერთი კოცნა, არცერთი ღამე
ჩვეულ ადგილზე აღარ მელოდა...
მინდა, მივმართო სიზმრებს - გვიანდელს,
უშენო სივრცის ატმოსფეროდან,

რომ ჩემს სიზმრებში ვარსკვლავად შერჩე, -
გავცდე წარსულის შავთეთრ ნატბორალს
(სადაც შევასკდი კოშმარულ მეჩეჩს
და ვარსკვლავთცვენამ დამიმარტოვა),

ამ მოჩურჩულე ქუჩებით გავცდე, -
სახლებს პირღიებს - თუნდაც უცხედროდ!
ვიდრე სიცოცხლე თავის თავს გაცვეთს
და ნალებს გაცვეთთ ბედაურებო!