ნაწარმოებები


გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე.     * * *     დიდება უკრაინას !!! Сла́ва Украї́ні !!!

ავტორი: გზააბნეული ატომი.
ჟანრი: პროზა
2 თებერვალი, 2013


გიგანტური ბუშტი

14 წელია მას  მერე რაც ამ გიგანტურ ბუშტში ჰაერს მეც  შემოვყევი. თავიდან მეგონა რომ მეც ჰაერი ვიყავი.  მერე  დავინახე მოლეკულები. დავინახე და თითქოს გამრეცხეს . სიამაყე და წყალი კი ფანჯრიდან გადაასხეს ასფალტზე.
როგორც იცით აირში მოლეკულები  გაფანტული არიან. სიმართლე გითხრათ მყარში  არც კი ვიცით როგორაა საქმე  თუმცა  მაინც ვამბობთ რომ ქუჩებში ხელჩაკიდებულები დადიან, იციან გრძნობები, სითბო და ბევრი სხვა..  ამას რომ ვისმენ ხშირად შურით ივსება მანქანა. მერე მახსენდება რომ აირში ვარ და  უცებ თვითდაკმაყოფილების მეშვეობით მივეცემი ძილს. ყველაფერი ხომ ასე მარტივია. უბრალოდ ძილის წინ ან ავტობუსში აყალბებ გრძნობებს.
დავინახავდი აწეულ შუბლზე რკალს და გაჭრა მომინდებოდა.
ერთხელ სევდამ მომესალმა მე კი ვუთხარი სიღარიბედ სულ არ გთვლი მეთქი.  ერთი პერიოდი კი იყო  გაჩუმებული მერე კიდევ  ჩემს გახუნებულ  მანქანაში ჩაასხა ზეთი და ერთად ავმოძრავდით.
რვაფეხებო ახლა ვარ
ვარ
ჰო ვარ,  მანქანას კი  ზეთი უნდა ..  ჩამასხით თუგინდ ვადაგასული ან ნებისმიერი ფირმის: სიყვარულის, სიხარულის,  ან თუნდაც სიძულვილის.
მოკლედ ერთად ვისწავლეთ მტვერით  მუცლის ამოვსება. ჰო მტვერით ბუშტს რომ ედება კედლებზე ხოლმე და უფრო ღიას ხდის.
სიმართლე გითხრათ ყველაფერი კარგად იყო. ის რვაფეხების მეექვსე გრძნობაზე მიყვებოდა  ხოლმე.
ერთხელ  გამახსენდა  რვაფეხები რომ ბაბუას ეძახიან ა მაგან  მითხრა  რომ  იქ  სადაც ხელჩაკიდებულები დადიან და ვითომ უღიმიან ერთმანეთს აი მაქ სულ ორი რამააა პირველი კომედია და მეორე ტრაგედია.  კომედიაში მუდამ ქორწილებია ტრაგედიაში კი სიკვდილი .
ამ ამბის  მერე ხშირად მეყვინთებოდა. მეყვინთებოდა და  მომწონდა 1-2 წუთი უჰაეროდ.  მომწონდა ისიც რომ ვხვდებოდი, ვხვდებოდი რომ მე კი არ ვარ ჰაერში ჰაერია ჩემში..
მე ვარ ატომი.  ატომი რომელიც ქიმიური მოვლენების დროსაც არ იცვლება..
ატომი რომელმაც არ იცის გრძნობები .
მოკლედ მე ვჯღპნი. ვჯღაპნი იმიტომ რომ ამოვძრე რვაფეხების გამოგონილი დროდან. ვჯღაპნი იმიტომ რომ ვერ მკითხულობენ , გიჟად მთვლიან და მიყურებენ ნათურებით ანთებული თვალებიდან. ყველაზე საშინელება კი ისაა რომ ნათურებსაც ისინი აკონტროლებენ.
მე ვარ ატომი რომელსაც უბრალოდ უნდა რომ დედამ მისით იამაყოს..


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები