დედა, ყოველთვის ტირი, სულ – როცა რეკავ – დარდობ...
ასე მამწუხრებ მეც და... ყელში გროვდება რაღაც...
დედა, ყოველთვის ტირი, სულ – როცა რეკავ – დარდობ...
ნუ ნაღვლიანობ ასე! კარგად ვარ! არა მიჭირს.
განა წუხილმა – მსგავსმა – ოდესმე, ვის რა არგო?
მე ცოცხალი ვარ! – მრთელი! და შენც იყავი ლაღად!
განა წუხილმა – მსგავსმა – ოდესმე, ვის რა არგო?
და მერე რა, რომ ასე (თითქოს) შორსა გყავს ბიჭი?..