დავიკარგები ფიქრებთან ერთად...
მთვარეს ჩავიცვამ წითელ კაბაში...
ცას შევიყვარებ თამამს და შენთან
გულს მოვიჯერებ ქართან თამაშით...
მერე ოცნებებს გადმოვფენ ხიდზე...
და შენს სარკმელთან ამბორს დავტოვებ...
ვინატრებ ჩუმად ...ჩემთვის რომ წვიმდეს...
ან ოცნებებში გრძნობით გათოვდეს...
სანაპიროსთან მივალ უჩუმრად...
ფეხშიშველ ფეხზე შენს სუნთქვას ვიგრძნობ...
გადავიქცევი გულის ჩურჩულად...
შეყვარებული გრძნობა ვარ....ვითომ...
როს აღელდება ტრფობა ტალღებით
შემოსავს ფიქრი გრძნობის საუფლოს...
ცას მოვუყვები,ქარს რომ გავუტყდი
და ჩემი გული შენში საუბრობს...

                                        ავტორი ნინო მაჭავარიანი