ჩვენი სიცოცხლე ჩაიღვარა სამშობლოს გულში, რომ ჩვენი სისხლით ქვეყნის მაჯა ძალუმად ცემდეს..... დღეიდან უკვე გვახსენებენ ალბათ წარსულში - და მერე იქნებ არც გავახსენდეთ, როგორც ჩვენამდე დახარჯული ბევრი კაი ყმა, ვის კვალზედაც ნაბიჯით მგლურით ჩვენი სიცოცხლის მცირე თესლი ჩავთესეთ ხნულში საქვეყნო სამკლის - რომ ბუმბერაზ ნერგად იხაროს. ჩვენი სახელი, წოდება და გვარი - ორი მშრალი სტრიქონი, მაგრამ წინდი საუკუნო ჩვენი ნაგრამის - რათა ამაყად გაიარონ მშობელ მიწაზე,~ რომელიც ჩვენი წმინდა სისხლით თავადვე მოვრწყეთ!