ვაშენებდი ახალ გოდოლს,
შენი თანამეინახე,
შენთვის, ჰოდა, აი, როგორ,
გულში სვეტად შეგინახე,

მაგრამ, მზერა ვერ გადმოგწვდა, -
შენ აღმოჩნდი ღმერთის იქით
და ღმერთს აქეთ, მე ვარ - როცა,
ილუზიის სკნელში მივქრით.

მივქრით, როგორც ფარვანები...
სვეტს ეტრფიან - ცეცხლის ალის:
შენ, სხვა ღმერთის ანარეკლი,
მე, სხვა ღმერთის მარგინალი.