სულიდან ვარდები, ზეცის ფერმა ამატკია თვალები!
არ მივდივარ, მხოლოდ წლებით ვბარდები.
სიამაყემ გადაჭამა, მთელი გულის დარდები,
არ მივდივარ! არ მივდივარ!  სულ ცოტა ხნით ვქაჯდები...

სულის კარი გამოვაღე ... სიგიჯისგან მოვკვდები!
დაივიწყეთ მომავალი , წარსულში მაქვს ცოდვები,
ყვირილსგან უკვე ზეცა, ვარდისფერი მგონია,
იმის მერე მე შენი ხმაა აღარ გამიგონია...

იმის მერე გადავხიე შუა ღამის ფურცლები,
დედამიწას ჩემი ხელით მთვარე გადავუკარგე,
ვერ გავბედე მომეპარა, ვერ ნაშოვნი წუთბი,
უშენობას ჩემი თავი რით ვერ ამოვუქარგე?