შენში სითბო იმდენია,  აი მზე რომ არ იყოს , მეყოფოდი ალბათ შენ...
                                                                                              /არგაგზავნილი წერილიდან/


ერთმანეთი მზრუნველობით  დავღალეთ...
მგონია რომ ამ წერილებს საიქიოში ვგზავნი...პასუხის გარეშე...
ეს ისეთივეა,როგორც უმარკო კონვერტში ჩადებული ფურცელი , ენით რომ დაასველებ , დააწებებ და
საფოსტო ყუთში ჩააგდებ, მისამართს აწერ, პასუხს კი არ ელი.
როცა არ იყავი ჩემს ცხოვრებაში, ხომ ვცოცხლობდი?
ახლა თავიდან ვისწავლი უშენოდ სუნთქვას  და იმედია პირველივე ნაბიჯზე არ წავიქცევი...
შენით ვიყავი სავსე და გუდასავით დავიცალე...
და თუ მე შენი ფერადი  სითეთრე ოდესმე თვალს მომჭრის, ვიტყვი, რომ სამოთხეში ვარ და განცდას არ დავმალავ...
შენგან მხოლოდ შენი წერილები დამრჩა, სიყვარულით და სითბოთი ავსილი და შენი თბილი კაშნე, სიზმარში
რომ დამიტოვე...
მიტოვებისგან გული გაგკაწვრია როდესმე?    ჰო?
ეს ისეთი ტკივილიანია