ვერასდროს ახსნის,
ვეღარასდროს გაიგებს
ბიჭი, სპორტული ჩანთით-
რატომ გამირბის მზერა მისკენ
და მზერის ამ ძაფს რატომ ახლავს
ერთი შეხედვით უხილავი
ცრემლების წვიმა;
გაკვირვებული
მოჩვენებითი გულგრილობით
რომ ახვედრებს
ასეთსავე უხილავ ქოლგას.
ვერასდროს ახსნის,
ვერ გაიგებს,
რომ ის ძალიან...
ძალიან მოჰგავს
ჩემს პატარა ძმას,
რომელიც აგერ მერამდენე წელიწადია
მონატრებას
და ნოსტალგიას-
ევროპული ნესტით  უჩენს ობს.
ალპების ნისლში ხშირი ფიქრის
ფუნჯებს ჩაალბობს 
და,,, ასე გვხატავს
ჩვენ, ყველას,
ვინც მას ველოდებით.

ვერასდროს ახსნის,
ვეღარასდროს გაიგებს
ბიჭი, სპორტული ჩანთით-
რა მიზეზია..
მზერის ამ ძაფს თან რატომ ახლავს
ერთი შეხედვით უხილავი ცრემლების წვიმა.