11. jaden. გააჩნია კლიმატს : ) jaden. გააჩნია კლიმატს : )
10. jaden. გააჩნია კლიმატს : ) jaden. გააჩნია კლიმატს : )
9. მომეწონა.
ჩემს გაზაფხულში თუ არ დავბრუნდი, თუკი სულზე არ მივუსწარი, ჩამოაჭკნა ტოტებს კვირტები
აქ დროშია აცდენა,თუ მე ვერ ვკითხულობ სწორად? ჩამოაჭკნება ტოტებს კვირტები - მეკითხება. ისეც, "ჩამოცვივა" უფრო ზუსტი იქნებოდა. რა ვიცი,კვირტი ასწრებს დაჭკნობას?
5. მომეწონა.
ჩემს გაზაფხულში თუ არ დავბრუნდი, თუკი სულზე არ მივუსწარი, ჩამოაჭკნა ტოტებს კვირტები
აქ დროშია აცდენა,თუ მე ვერ ვკითხულობ სწორად? ჩამოაჭკნება ტოტებს კვირტები - მეკითხება. ისეც, "ჩამოცვივა" უფრო ზუსტი იქნებოდა. რა ვიცი,კვირტი ასწრებს დაჭკნობას?
5.
7. დაბლაგვებული ოცნებები ვერ ირეკლავენ მზის ფერად სხივებს, და მოერია სარეველა ისედაც ძნელად გასავლელ ბილიკს.
++ დაბლაგვებული ოცნებები ვერ ირეკლავენ მზის ფერად სხივებს, და მოერია სარეველა ისედაც ძნელად გასავლელ ბილიკს.
++
6. ერთი პლუსი+ ერთი პლუსი+
5. ფილმი დაგსიზმრებიათ როდესმე? აი მე დამესიზმრა რამდენჯერმე... ეს მე-3 ფილმი იყო..
ზაფხული იყო ახალი დამთავრებული... გიგრძვნიათ ის სუნი, შემოდგომის პირველ დღეებში, უცებ, უჩვეულოდ რომ აცივდება ხოლმე.. ზამთრის სუნი დგება.. გრძნობ რომ ზაფხული კიდევ ერთხელ გავიდა.. მეიმდენე ზაფხული, რამდენი წლისაც ბრძანდებით... და აი მაშინ მენატრება ხოლმე ყველაზე მეტად გაზაფხული... მაგიტომაც დამეზიზმრა აყვავებული ხეები და ხეების გვერდით მდგარი მაღალკისერა ჟირაფი.
სიზმარში თვალწინ გამიელვა, რომ მე რომანი მქონდა ერთ ლამაზ ქალთან. რომლის მამის გული, სულ რაღაც 3 საათის წინ მოვიგე საქმიან ვახშამზე. და აი ახლა. მე ვიდექი მოსტაფილოსფროდ შემოსილი ხის ქვეშ და ვხედავდი ჩემს ქალს, თუ როგორი თვალებით უყურებდა ჟირაფს... ჟირაფი კი მას... ეს ის მზერა იყო რომელიც ჩემთვისაც არ გამოუმეტებია... ვხედავდი, რომ მათ ერთმანეთი ისე, უყვარდათ, უნდოდათ როგორც ქალს და კაცს.. მაგრამ ის ჟირაფი იყო და უბრალოდ ვერ შეძლებდნენ ვერაფერს.. მე კაცი ვიყავი... ხელის მტევნებზე, ძარღვებამობურცული კაცი და კბილებიდან ვცრიდი სურვილს... მე და ჟირაფს ერთმანეთის გვშურდა... მას ასე უიმედოდ და მე ასე უმწეოდ.... მე მისი შინაგანი სამყარო მაკლდა, მას კი ჩემი გამოსახულება.
უცებ ყვრიმალი ამეწვა, მზე მეფიცხებოდა.. ჩემი ქალიც მზის მხარეს იდგა.. ჟირაფს მზერა მოვარიდე და მას გავხედე...
სწორედ ასე მიცქერდა... მთხოვდა მეორე ჯგუფის რეზუს დადებით სისხლს იმ ჟირაფისათვის, მამაკაცის ხორცს და გულს რომ ეს ყველაფერი გამეღო... ეს ყველაფერი მხოლოდ მისი ბედნიერებისთვის უნდა მიმეცა- ჟირაფისათვის... ცრემლიც მთხოვა და უსიტყვოდ, ინსტიქტურად დავთმე...
მაგრამ ღიმილი... მე უკვე ვეღარაფერი სიმწრითაც კი ვერ გამაღიმებდა..
და დავრჩით ასე... ის სასურველ ჟირაფად და მე არასასურველ მამაკაცად...
ეს ჩემს ცხოვრებაში ყველაზე საშინელი სიზმარი იყო.
ლექსი ნამდვილად შთამბეჭდავი იყო და ჩემს +7-ს დავტოვებ. ფილმი დაგსიზმრებიათ როდესმე? აი მე დამესიზმრა რამდენჯერმე... ეს მე-3 ფილმი იყო..
ზაფხული იყო ახალი დამთავრებული... გიგრძვნიათ ის სუნი, შემოდგომის პირველ დღეებში, უცებ, უჩვეულოდ რომ აცივდება ხოლმე.. ზამთრის სუნი დგება.. გრძნობ რომ ზაფხული კიდევ ერთხელ გავიდა.. მეიმდენე ზაფხული, რამდენი წლისაც ბრძანდებით... და აი მაშინ მენატრება ხოლმე ყველაზე მეტად გაზაფხული... მაგიტომაც დამეზიზმრა აყვავებული ხეები და ხეების გვერდით მდგარი მაღალკისერა ჟირაფი.
სიზმარში თვალწინ გამიელვა, რომ მე რომანი მქონდა ერთ ლამაზ ქალთან. რომლის მამის გული, სულ რაღაც 3 საათის წინ მოვიგე საქმიან ვახშამზე. და აი ახლა. მე ვიდექი მოსტაფილოსფროდ შემოსილი ხის ქვეშ და ვხედავდი ჩემს ქალს, თუ როგორი თვალებით უყურებდა ჟირაფს... ჟირაფი კი მას... ეს ის მზერა იყო რომელიც ჩემთვისაც არ გამოუმეტებია... ვხედავდი, რომ მათ ერთმანეთი ისე, უყვარდათ, უნდოდათ როგორც ქალს და კაცს.. მაგრამ ის ჟირაფი იყო და უბრალოდ ვერ შეძლებდნენ ვერაფერს.. მე კაცი ვიყავი... ხელის მტევნებზე, ძარღვებამობურცული კაცი და კბილებიდან ვცრიდი სურვილს... მე და ჟირაფს ერთმანეთის გვშურდა... მას ასე უიმედოდ და მე ასე უმწეოდ.... მე მისი შინაგანი სამყარო მაკლდა, მას კი ჩემი გამოსახულება.
უცებ ყვრიმალი ამეწვა, მზე მეფიცხებოდა.. ჩემი ქალიც მზის მხარეს იდგა.. ჟირაფს მზერა მოვარიდე და მას გავხედე...
სწორედ ასე მიცქერდა... მთხოვდა მეორე ჯგუფის რეზუს დადებით სისხლს იმ ჟირაფისათვის, მამაკაცის ხორცს და გულს რომ ეს ყველაფერი გამეღო... ეს ყველაფერი მხოლოდ მისი ბედნიერებისთვის უნდა მიმეცა- ჟირაფისათვის... ცრემლიც მთხოვა და უსიტყვოდ, ინსტიქტურად დავთმე...
მაგრამ ღიმილი... მე უკვე ვეღარაფერი სიმწრითაც კი ვერ გამაღიმებდა..
და დავრჩით ასე... ის სასურველ ჟირაფად და მე არასასურველ მამაკაცად...
ეს ჩემს ცხოვრებაში ყველაზე საშინელი სიზმარი იყო.
ლექსი ნამდვილად შთამბეჭდავი იყო და ჩემს +7-ს დავტოვებ.
4. ყვავილა გემი მოსულა :)
რატომ სევდიანობს ნეტა?
ფერდაკარგულია :(
ყვავილა გემი მოსულა :)
რატომ სევდიანობს ნეტა?
ფერდაკარგულია :(
3. მეც მაგის მეშინი რომ ვერ სჰეძლოს? : (
მეც მაგის მეშინი რომ ვერ სჰეძლოს? : (
1. ცოტა სისხლი, ცოტა ხორცი, ცოტა გული, ცოტა ღიმილი, და ცოტაც ცრემლი გამოიმეტე და გამატანე.
რა ადვილი სათქმელია.. ნუ გამომყვები--შეძლებს კი???:)
ადრესატის დასასრული... :) ცოტა სისხლი, ცოტა ხორცი, ცოტა გული, ცოტა ღიმილი, და ცოტაც ცრემლი გამოიმეტე და გამატანე.
რა ადვილი სათქმელია.. ნუ გამომყვები--შეძლებს კი???:)
ადრესატის დასასრული... :)
|