ახლა ვიხსენებ თეთრ ალუჩებს
        და წითელ ტუჩებს
    მარწყვის სურნელით;
და გულში ჩამრჩა ქალის კოცნა განუკურნელი.

სპილოს ძვლის მკლავებს დავასრისე ოქროს მტევნები
და სიყვარულში გადმოვიღვარე.
მე მაინც ღამის სილუეტებს ნაზად ვევნები
და შევიყვარებ.

ალერსის ცრემლებს გავიხსენებ შენს შავ თვალებში.
თეთრი გედებით დაფენილი საწოლის თავთან
და მთვარეული ორგიების სიმხურვალეში
დავფერფლავ გულის ვარდისფერ დავთარს.

ახლა ვიხსენებ ჭრელ გაზაფხულს მარწყვის სურნელით,
როდესაც გულში ჩამრჩა კოცნა განუკურნელი