ხავსიანი ყორე
ოქროსფერი ჩალა
არ ყოფილა შორი
სოფლის ვიწრო შარა
მოგონების მასრა
ჟანგსაც არ იკარებს
გორაკებზე ასვლა
ფეთქვას ამიჩქარებს
გავუყვები ღელეს
პურს ჩავუყრი თევზებს
ქარი წაიმღერებს
ქარი წამაქეზებს
ომს გავაბამ მზესთან
შემიფარებს ჩერო
გეძებ ყოველ ხესთან
მოგონებავ ჩემო
გადავივლი ჭალებს
ცა მოუშვებს სარწყავს
და მზე შემიბრალებს
სხივებს დამიბაწრავს
მინდა ვაზო ძველო
ჭინჭი დაგაკონო
როგორ მოგეფერო
როგორ გაგაგონო
ჩუმად იყავ ქარო
ნუ აწუხებ ვაშლებს
იზრდის ოქროს ტარო
ოქროსფერ ულვაშებს
მურიების ყეფა
და ჭრიალი ურმის
უჩინარი რემა
ყანებს გადაუვლის
როგორც მაშინ სიზმრად
აშრიალდა ვერხვი
ჩამომჯდარა მინდვრად
დაქანცული გლეხი
ზეცავ დამიკარი
გულში ჩამიკარი
ისე ვერ გავთბები
ვარდისფერი ქარი
სევდიანი მთები