ჩემი ყველა საიდუმლო იცის,
მე არ მითქვამს, -ისე მოესმინა...
გამიბედა მძინარეს, და შეძლო
ჩემს ქოჩორზე ეალერსებინა.

ვერც ვიცილებ, ვერც ვიშორებ, ვიცი
რომ ოდესმე უნდა შეველიო,
გავატანო ჩემი ბევრი ცრემლი,
და მის ბუმბულს, ქარწაღებულს, -ვდიო.

მოვაყოლო უნდა, როგორ ვხვრინავ,
ისიც იცის, ვლაპარაკობ ძილში.
მთელი ღამე სიზმარეთში მართობს,
დილით, იცის, სიმშრალე მაქვს პირში.

ამასწინათ გავუბრაზდი ბედშავს,
რომ კისერი ამატკივა ძლიერ,
ავიღე და მოვისროლე ძირში,
ტკივილსა და ნერვებს ვეღარ ვძლიე...

მაგრამ მერე, მაინც შემეცოდა...
ავიღე და მის ადგილზე დავდე.
ოთხივ მხრიდან ვუთავაზე მუშტი
და საბანი თავზე დავაფარე...