იმ ცხოვრებაში
შუა ქალაქში აღმართული კოშკების თვალწინ
ჯერ ნაწნავები მომაკვეცეს,
მერე კი - დამწვეს.
ელამი თვალით მიყურებდა ინკვიზიტორი,
დუმდნენ ბოშები,
ქალბატონები იჩრდილავდნენ ფერმკრთალ სახეებს...
გვიან გავიგე, -
დასავლეთის ქარმა მიამბო, -
არავინ შერჩა თურმე კოცონს ჩანავლებამდე, -
ინკვიზიტორმაც კი გაითბო ბებერი ძვლები...

შენ ვერ გიშველე,
დავიწვი და ვეღარ გიშველე, -
ცივ მარგალიტად შეგაბნიე
ღამის სიჩუმეს.

იმ ცხოვრებიდან...
"სალამბოსთვის"...
მხოლოდ და მხოლოდ...