ნეტავ მოხატვა რაღად უნდა თავდახრილ ვარდსა

შენ ოღონდ მოკვდი,
ყველაფერი იქნება კარგად...
ცოლი ილოცებს,
წაგიკითხავს ფსალმუნებს ნაზად,
ცოტას იტირებს, ივიშვიშებს,
ჩაიცმევს თალხსაც,
და ნანატრ შვილებს შესჩურჩულებს:
--აღარ გყავთ მამა!..
შენ ოღონდ მოკვდი,
ყველაფერი იქნება კარგად...
ია-ენძელა ამოვა და Eარხოცავს ზამთარს,
ჩიტი ჩიორა, მგალობელი
სიყვარულს დაწნავს,
ნიავი ფოთლებს მიუმღერებს
ღამეულ ზღაპარს...
ქვრივი სარკეში ჩაიხედავს,
აიღებს ფანქარს,
ნეტა მოხატვა რაღად უნდა
თავდახრილ ვარდსა?
შეამჩნევს მზერას--
წლების წინათ დაგეშილ ზრახვას,
თვალთა სიღრმეში ამოსარკულ
შენეულ ფანდსა,
გაეღიმება და მოჰყვება
ცრემლების დაღვრას...
შეგეცოდება და იფიქრებ
მასთან სჯობს დაცდა--
შენვე მიხედო შენს დათესილ
სურვილთა ყანას...
შენვე მოიმკა მოსამკელი,
კვლავ გშვენის გარჯა,
ცოლი ლამაზი შენთვისიყოს
ია და ვარდათ...

ჯანრი გოგეშვილი 2003 წელი.

Опустившая голову роза

Ты только умри!----
Всё пойдёт на лад,
Жена псалмы читая,
Нежной молитвой проводит закат…
Оденится в чёрное, поплачет
И позавёт детей к себе,
Наклонется к ним и скажет:
,,Не стало отца у вас теперь…”
Ты только умри!----
Всё пойдёт на лад,
Цветы взайдут на магиле
И зима розвеется как прах.
Птичка лаского черикая,
Пением завяжет любовь,
Листвой ветер потпевая,
Роскажет сказку в тиши глухом…
И у зеркало, держав корондаш,
Кролсоты зохотела лишнюю дозу,
Зачем красками наряжать,
Опустившую голову розу?
Заметила в отражение взор--
Намерения прошедших лет,
С глубины глаз отзеркалье,
Токих увёрток у других нет!
Она улыбнулась и вдруг
Слёзы хлинули рекой,
Ты пожалел её и сказал:
,,Лучше останус с тобой.”
Чтоб сомому пожинать,
Все желания, посеевшися на поле,
Как раньше сомому утруждать,
К тебеже к лицу и тем более…
И жена красавица, для тебя,
Пускай росцветёт без боли!

              Перевод с грузиского Нигоза
                                      Тбилиси 2008 год.