 | ავტორი: ლოთი ჟანრი: პოეზია 10 ივლისი, 2014 |
რაღაც საოცარი სიმშვიდეა, ეხლა შენზე ფიქრი ძლიერ მომეძალა, თითქოს მემალები, თითქოს გამირბიხარ, თითქოს ჯვარს იწერ და იღიმიხარ.
ვგრძნობ სიჩუმეში, იმატა სუსხმა, მცივა, ვგრძნობ,რომ მიდიხარ, ჯვარს იწერ! არა?.... ბედნიერი ხარ ამასც ვგრძნობ უგრძნობი არ ვარ, სიჩუმეა თანხმა ხარ? დღეს უცნაური დღეა, იღიმი, რა გისურვო განა, იყავი ისეთი, ნუ ითვალთმაქცებ ქმრათან.. გიყვარდეს ის, მისი სული მასაც ეყვარები მწამს. სიჩუმეა იღიმი ისევ, ვგრძნობ მტოვებ მარად, მშვიდობით, ბედნიერად, კარგად.....
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
2. ვეთანხმები პირველკომენტარს...:) მიუხედავად ამისა მაინც ყოველთვის შემოვდივარ ამ გვერდზე და ვკითხულობ...:-* ვეთანხმები პირველკომენტარს...:) მიუხედავად ამისა მაინც ყოველთვის შემოვდივარ ამ გვერდზე და ვკითხულობ...:-*
1. "უგრძნობი არ ვარ," - ამბობთ ნაწერში და მეც იგივე ვიფიქრე ზუსტად. მაგრამ, ბევრი რამ იქნება საჭირო საიმისოდ, რომ ნაგრძნობს პოეზიის სახე მისცეთ.
კარგათ - კარგად. "უგრძნობი არ ვარ," - ამბობთ ნაწერში და მეც იგივე ვიფიქრე ზუსტად. მაგრამ, ბევრი რამ იქნება საჭირო საიმისოდ, რომ ნაგრძნობს პოეზიის სახე მისცეთ.
კარგათ - კარგად.
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|