შენ დგახარ.შენი ჩრდილი ასფალტზე წევს და მე მას ვუყურებ.
თვალები არ აქვს ჩრდილს,არც სიგარეტიანი ხელი ჩანს,რაღაცნაირად წევს სასაცილოდ...

შენ ამბობ რომ ცხელა და მდინარეზე ხო არ წავსულიყავით.
მე ვამბობ-ჰო.
შენი ჩრდილი რაღაცნაირად ქანაობს და შენ ამბობ,რომ მდინარეზე გეზარება წასვლა
და ერთად ხო არ დაგვეძინა.
მე ვამბობ-ჰო.
და ვფიქრობ -რატომ არ იცი
შუადღის ძილი რომ არ მიყვარს.
შენ ამბობ:"მაყუთს"რომ იშოვი მე და შენ სადმე შორს "მოვხევთ"და "საკაიფოდ"დავისვენებთ.
მე ვამბობ-ჰო.

წუხელ სიზმარში ლექსი დავწერე,მთელი ეს წუთები იმ ლექსს ვიხსენებ,გაღვიძება დამეზარა-ჩამეწერა.

ჰოდა,ახლა რაზე ვფიქრობ რომ გითხრა,შენ მიპასუხებ,რომ
-მარტო ხო დავფრინავ,
ახლა ლექსებთან ერთად უფრო მაღლა გავფრინდები...
და გაგეცინება.

და მე ვიფიქრებ თუ როგორ წყალივით მჭირდება ერთი სიტყვის სწავლა
-არა!