ღამეა. ცაზე მთვარე გაბრწყინდა,
მაგრამ მე მთვარე სულაც არ მინდა
სიბნელე, წვიმის წვეთები წვრილი
არ ჩანს სიკვდილი... არსად ჩანს ძილი.
ყველა! სიზმრებიც უკვე მღალატობს
ფიქრი მაღვიძებს, კართან მდარაჯობს.
გრძნობებს შესცივდათ, სული კანკალებს,
სცივა, თან იწვის, ეძებს მის თვალებს
ოცნებით სავსეს, მაგრამ ამაოდ.
ვიღაც ორს... ნაცნობს... ჯვარს სწერს მამაო.......


"კვდება??? ჰმ! ალბათ ისევ მთვრალია!"
ვიცი, ვიცი რომ ჩემი ბრალია.......
ღამეა, ცაზე მთვარე გაბრწყინდა.
მაგრამ მე მთვარე სულაც არ მინდა.