რა უცხო გახდი... როგორ მიმძიმს ეს უცხოობა,
რა უცაბედად მიჰყვებოდა დღეები დღეებს,
როცა გტოვებდი,შენც მტოვებდი ,რჩებოდი სხვა გზას
და აკლდებოდათ შენი სითბო დათოვლილ ხელებს.

გაცრეცილ ღამეს მოვალ შენთან, უთქმელად მოვალ,
და სიყვარულით შემოგავლებ მძინარე თვალებს,
თუმც  ვერ  გავბედავ ახლოს მოსვლას და ცქერას,ალბათ,
და მივეკვრები უნებურად შეღებულ კარებს.

მე მომიწია სიყვარულის ავქარში გავლა,
და ახლა დროა დაგიხურო ეს მძიმე კარი,
ახლა ზამთარი გაათეთრებს გაყინულ ასფალტს
მოვა სიცივე უშენობის,როგორც ზამთარი!...