ოქროს ღრუბელმა გამოიძინა
გოლიათი კლდის ფართო გულ-მკერდზე;
დილით სასწრაფოდ იცვალა ბინა
და ათამაშდა ცის ლაჟვარდ სერზე.

მედიდურ ფლატის ბებერ ნაოჭებს
ნოტიო ცრემლის დაემჩნა კვალი...
და უდაბნოში ჩუმად ატირდა
ჩაფიქრებული კლდე მუდამ სალი...


Утес 

Ночевала тучка золотая
На груди утеса-великана;
Утром в путь она умчалась рано,
По лазури весело играя;

Но остался влажный след в морщине
Старого утеса. Одиноко
Он стоит, задумался глубоко,
И тихонько плачет он в пустыне. 

Михаил Лермонтов