 | ავტორი: ჯაფარა77
ჟანრი: სხვა
ამ ჟანრის ნაწარმოებები არ ფასდება
5 ოქტომბერი, 2014 |
ცას ნელ-ნელა ისე გადაეფარა ღრუბელი,
როგორც მინდორს მოედება ხოლმე ცხვრის ფარა.
მზე, როგორც მეცხვარის ძაღლი
კუთხიდან ძლივსღა იჭყიტება, დინჯი და ფრთხილი...
ჰაერიც დამძიმდა, თითქოს ხელით შესახებამდე გასქელდა,
ჩიტებსაც გაუჭირდათ უღონო ფრთებით ამსისქე მასის ტარება.
გახუნებულ მწვანე კაბებს ხელის ცეცებით იჭერენ ხეები,
რომელსაც ქარი გულმოდგინეთ აწიწკნის ტანიდან.
სულიერი, ყველაფერი სადღაც გარბის თავშესაფრის ძიებაში,
მხოლოდ მე, მე ვდგავარ და არსად მეჩქარება,
ვერაფერს ვხედავ, ვერაფერს ვგრძნობ, ვდგავარ და ვწერ,
ამინდის ერთი დღის განცდას, ერთი გაწვიმების ისტორიას...
5.10.2014
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
5. მაგარია! მოგიკითხე მაგარია! მოგიკითხე
4. გაიხარე ზაზა
გაიხარე ზაზა
3. მოგიკითხე :* მოგიკითხე :*
1. ეტყობა შენ არ გაწვიმს:)))
კარგი ლექსია და იმედია გადახვევაზე არ გამინაწყენდები:)))
ეტყობა შენ არ გაწვიმს:)))
კარგი ლექსია და იმედია გადახვევაზე არ გამინაწყენდები:)))
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|
