მორჩა სიზმარი! ბედისწერამ ასე ინება,
მომავლის შუქი ჩემს გზას აღარ მოეფინება,
ის სასოება, გრძნობები და წელთა დინება
ზამთრის ქარბუქმა უშენობის დარდით შებურა
და დილის სხივიც არ ციაგებს უწინდებურად.
გემშვიდობები სიყვარულო, ჩემო იმედო!
ნეტავ შემეძლოს, მოგონებავ, შენც გაგიმეტო!