"ანგელოზები დაიბედე... სამოთხეები..."
გიო საჯაია


თქვი იმ ფიქრებზე, მოსვენება რომ დაგიკარგეს,
იმ სიზმრებზეც თქვი, სიცხადეში რომ გადადიან,
აღწერე ყველა სივერაგე, ყველა სიკარგე,
წერე, მადლია!

სულ ბოლო სხივი გააცილე ალალი მზერით,
და თოვლისფერი გათენებაც იგულე შენად,
იცვლება მხოლოდ შეგრძნებები, სხვა დანარჩენი
იგივე რჩება.

მიმქრალ იმედებს მოლოდინის ცეცხლი შეუნთე,
ცას მიაწვდინე შეძახილი, მიწაზე მდგომმა,
იქნებ, როგორმე, შთააგონო შენს სულს, შენითვე,
სიცოცხლის ნდომა.

თუ სიგიჟეა, სიყვარულით იყავი სავსე,
ოცნებად გქონდეს ამ სამყაროს ქცევა ედემად,
ოღონდაც, სიტყვა არ წამოგცდეს მარტოობაზე -
დაგებედება.