დამირ იმანოვ

აბრაგი

ზეცამ უბრძანათ და უმალ დაეშვნენ მთებზე ღრუბლები,
მიამიტად ბავშურად ჩასჩურჩულეს მას საიდუმლო,
მიჰქრის სწრაფმავალი მდინარის ვერტიკალური ხაზი,
ერთვის განთიადს და თან მდუმარების აკრძალვას არღვერს.

შეუდრეკელო გულო, მწვერვალებთან რამ მოგიყვანა?
მარტოობა-სასჯელი დაღლილ ძვლებში ცივად ჩაგღვრია,
მწვერვალებს შენზე ნათქვამი ზვარაკი ზვავივით სწყდება,
ერთად ირევა შიში, სიბრაზე და აღფრთოვანება.

ყველას და ყველაფერს მარტოდ-მარტო უპირისპირდები,
ქვეყნის და შენს შორის ფრონტის ხაზია გადაჭიმული,
საერთო შიშს ხუმრობად გადააქცევს შენი სიცილი
წამში ნასტყორცნი ჰორიზონტის ხახაში აფეთქებული.

ქართულად ითარგმნა  16.12.2014 




Дамир Иманов

Абрек

Облака, по приказу небес, опустились на горы,
Прошептав им, как дети, на ухо наивную тайну.
И реки вертикальный надрез пролетает, как скорый,
Утопая в рассвете и руша запоры молчания.

Непреклонный дух, что завёл тебя к этим вершинам,
Наказав одиночеству влиться в уставшие кости,
Заставляющий слух о тебе разноситься лавиной,
Образуя коктейль из симпатии, страха и злости.

Ты - один против всех, даже против всего, вероятно,
Между миром и сердцем проложена линия фронта,
Твой неистовый смех общий страх превращает в занятный,
Будто залпом из герц разрывающий пасть горизонта


© Copyright: Дамир Иманов, 2014
Свидетельство о публикации №114092404039









----------------------------------------------------------------------

Иракли Каличава

Абреки-кистинцы

До сей поры в горах шум слышен,
Там пролитой кровью пахнет земля,
Иб и Ахмед встают на склоне 
Вновь, взывая джигитов собраться.

Не простят ни Хасух, ни Бисолт,
Расстрелянный насмерть, нам оплошность,
Дух жизни обязаны вдохнуть,
Разрушенным в боях, старым аулам.

Над аулами духи витают:
Фейзулат с Адам Дзевгаевим,
Вновь рыдает Хубаров Ахмед
О убитых в бою храбрых войнах.

С нохч-пондуром Адам Дзевгаев,
С карабином на взводе Иб Алхаст,
Взывает героев не сдаться
В Верхней Андакии голос орла.

Где дарована жизнь вам Аллахом,
Да смерть ничтожна без этих гор,
Чок и Сеид вслед кличут Кистинцам -
Жить и рождаться в краю родном.

Идрис Магомедов – ярый джигит,
Также Хасан с сыном Мухмадом...
Пусть Аллах помнит, да милует Бог -
За Родину – подставивших грудь.

Переведён с грузинского языка 18.12.2014

В 30-40 годах прошлого столетия, в горах Грузии, покрытых густым лесом нашли убежище многие чеченцы, бежавшие от принудительного переселения, простив вражду и набеги давних времён друг другу. В Грузии проживает много  чеченцев-кистинцев,  многие стали православными христианами, получив грузинские фамилии, тем не менее они из поколения поколению передают достоверные и вымышленные истории своего происхождения, по сей день рассказывают истории смешивая вымысел с былью.
Кистинцев называют "Кисти" по названию чеченской местности Кей-Йиста. Чеченское название Кей-Йистсхой (Кистинцы). Грузины не могли произнести "Кей-Йиста" поэтому сократили его в "Кисти" — отсюда и "Кистинцы". Кей-Йистхой обозначает в переводе "близкие к Кейцам". Кистинцы являются выходцами из Кей-Йисты.                                                       
               

ირაკლი ყალიჩავა

ქისტი აბრაგები (ხასო და სულთანას)

მთებიდან რომ ისმის ყიჟინა, ჯერ კიდევ,
იქ თქვენი სისხლია ჩაღვრილი ბოლომდე,
და ახლა გორზე დგას იბი და ახმადი,
და კვლავ იძახიან - მაგროვდით, ბიჭებო!

ნატყვიარ, დანგრეულ და შეჭმულ აულებს
ჩვენ უნდა ჩავუდგათ კვლავ სული ცოცხალის,
აღარ გვაპატიებს აღარც ხასუეხა და
აღარც ბისოლთი, ტყვიით დაცხრილული.

აი, იმ აულზე კუშტანის ლანდი დგას,
ადამ ძევგაევით და ფეიზულათი,
ახმად ხუჩბაროვის ქვითინი ჩამესმის,
ჰოი, ეს რა ბიჭი დაგკარგეთ, ფეიზულ.

ზემო ანდაქიდან კვლავ ყივის არწივი,
ძმებო, არ ჩაბარდეთ, სიკვდილი ვამარცხოთ,
კარაბინშემართულ იბი ალხასტი და
ნოხჩიფანდურითა ადამ ძევგაევი.

მთიდან მოგვძახიან ჩოქა და სეიდა,
ქისტებო, იმ მთებში იყავით მარადის,
სადაც დაგაბედათ სიცოცხლე ალაჰმა,
და რომლის გარეშეც სივდილიც არა ღირს.

და ის მამაშვილი ხასან და მუხმადა,
იდრის მაგომედოვ,ვაჟკაცი მქუხარე,
ალახმა ახსენოს და ღმერთმა აცხონოს,
ვინც თავის გულმკერდით იცავდა სამშობლოს.

                                              2014-04-18