შარმისთვის შარფი შემოიგდე შიშველ კისერზე,
და ქოლგით ხელში ჩაუყევი გალუმპულ ქუჩას.
(ვაი, თუ წვიმას შენი თმები ვერ გადაურჩეს)
ნეტავი ღმეთი, მეც ერთ სიკვდილს გამომიწერდეს
ნაცვლად ამ დილის, ამ ღუბლების, ნაცვლად ტუჩების,
შენი ტუჩების. (გაუფრთხილდი, არ დაგისველდეს)
ცა, მთელი ღამე, ცივი წვიმით მაჯებს ისერდა...
დღეს კი შენსავით მკერდზე ჭრელი შარფი მოუჩანს
(ამ ჩემმა მხრებმაც ფოთლებივით იწყო კანკალი)
ის უსათუოდ თვითმკვლელობის მოწმეა ისევ _
და
შენი შარფი
ჭრელი შარფი
(რომ არ გამომრჩეს)
მზის ყულფია და ჩემი მხრები ორფეხა სკამი...