იასამანის ნაზი სურნელი,
გააქრო ციხის ბილწმა ჰაერმა,
"მე, შენ და ღმერთი", აღარ არსებობს,
მაგრამ ჭაობშიც არ მსურს ჩავეშვა.

დღეს დარჩით ორი, შენ და უფალი,
მე? მე გავყვები ლაბირინთს დინჯად,
თამბაქოს კვამლი აწვება ფილტვებს,
და "არარატი" -ს კონიაკს ვსინჯავ.

ალბათ გაივლის ესეც ოდესღაც,
გულში დარჩები, თვალებში აღარ,
გულის ჯიბიდან, გაცრეცილ სურათს,
დაწვავენ, როცა იმ ქვეყნად წავალ.