ნაპირთან ახლოს ირწეოდნენ მცირე ნავები,
ერთ დროს როგორც მე ,სანამ შენში ვნახავდი საყრდენს,
საღამო მზეზე გარუჯული უცხოელივით,
წითელი იყო ,გაუგებრად ამბობდა სათქმელს.

თითქოს ქრებოდა,ინგრეოდა ძველი მითები,
რომ ღამე მხოლოდ შავია და არ ცნობს სხვა ფერებს,
გვერდით მეჯექი,უსასრულო მაღალ ჯებირთან,
და ღმერთიც უფრო ახლოს იყო ვიდრე ოდესმე.