იწერებოდა ჩემზე:
მელანქოლიით იფერებოდა უსიცოცხლო ხაზები.
დრო ქერივით იფანტებოდა...
დედის კალთას ამოფარებული ტკივილები
ხსოვნის რელიქვიად იხატებოდა.
იწერებოდა ჩემზე:
მიწაში ჩაფლული აღსარება პატარა ბავშვივით იწყებდა ნაბიჯების ათვლას.
სიკვდილის მდინარეში უცხო სამკაულად იპოვებოდა სურვილი გადარჩენისა.
... სადღაც,ცისქვეშეთში,''იქნებ''-ათა გადაკვეთაზე
გლოვობდი შენ.